3. Dynamika
W tym rozdziale poznamy prawa ruchu, czyli zasady pozwalające powiązać własności ruchu z przyczynami, które go wywołują. Przedyskutujemy przykłady pokazujące równoważność stanu spoczynku i ruchu jednostajnego prostoliniowego, wprowadzimy pojęcie układu inercjalnego i poznamy przypadki układów nieinercjalnych. Omówimy relacje pomiędzy siłą i przyspieszeniem i wprowadzimy pojęcie masy bezwładnej. Zobaczymy, że zapoczątkowana przez Galileusza i Newtona mechanika klasyczna potrafi opisać w postaci prostych praw niezwykłą złożoność ruchów, wśród których żyjemy.
17. Zadania
17.8. Zadanie 8 (energia i praca)
Zadanie 8 (energia i praca)
Z jakim przyspieszeniem porusza się masa \( m \):
a) swobodnie w dół równi,
b) w górę równi?
Współczynnik tarcia między ciałem o masie \( m \) i równią wynosi \( \mu \) {mi} oraz \( tg\alpha>µ \) {tangens kąta alfa jest większy od współczynnika tarcia mi}. Przy rozwiązywaniu tego zadania należy zastosować zasadę zachowania energii.
Rozwiązanie:
a) Masa \( m \) porusza się w dół równi z przyspieszeniem a, jej energia kinetyczna wzrasta, energia potencjalna maleje. Bilans energii uzupełnia praca siły tarcia.

{Na równi leży ciało o masie m. Na masę działają 3 siły. Siła ciężkości F_g jest skierowana pionowo w dół, siła reakcji F_r jest skierowana prostopadle do równi w górę. Siła tarcia T jest równoległa do równi i ma zwrot do góry równi, przeciwnie do ruchu masy.}
Zasada zachowania energii:
\( m\cdot g\cdot h=\frac{m\cdot v^2}{2}+W \)
{Iloczyn masy m, przyspieszenia ziemskiego g i wysokości h jest równy sumie połowy iloczynu masy m przez kwadrat prędkości v oraz pracy W}
gdzie \( W \) - to praca siły tarcia \( T \) na drodze \( s \), \( h \) - to wysokość mierzona od podstawy równi
\( T=\mu\cdot m\cdot g\cdot c o s{\alpha} \)
{Siła tarcia T jest równa iloczynowi współczynnika tarcia mi, masy m, przyspieszenia ziemskiego g i cosinusa kąta alfa}
Po podstawieniu otrzymujemy
\( m\cdot g\cdot s\cdot s i n{\alpha}=\frac{m\cdot v^2}{2}+\mu\cdot m\cdot g\cdot s\cdot c o s{\alpha} \)
{Iloczyn masy m, przyspieszenia ziemskiego g, drogi s i sinusa kąta alfa jest równy połowie iloczynu masy m przez kwadrat prędkości v plus iloczyn współczynnika tarcia mi, masy m, przyspieszenia ziemskiego g, drogi s i cosinusa kąta alfa}
czyli \( v=\sqrt{2\cdot g\cdot s\cdot\left(sin{\alpha}-\mu\cdot c o s{\alpha}\right)} \)
{prędkość v jest równa pierwiastkowi z podwojonego iloczynu przyspieszenia ziemskiego g, drogi s i różnicy sinusa kąta alfa oraz pomnożonego przez współczynnik tarcia mi cosinusa kąta alfa}
Stąd otrzymujemy przyspieszenie w ruchu jednostajnie przyśpieszonym
\( a=g\cdot\left(sin{\alpha}-\mu\cdot c o s{\alpha}\right) \)
{przyspieszenie a jest równe iloczynowi przyspieszenia ziemskiego g przez różnicę sinusa kąta alfa oraz pomnożonego przez współczynnik tarcia mi cosinusa kąta alfa}
b) Masa \( m \) porusza się w górę równi z opóźnieniem \( a \), jej energia kinetyczna maleje, energia potencjalna wzrasta. Bilans energii uzupełnia praca siły tarcia.

{Na równi leży ciało o masie m. Na masę działają 3 siły. Siła ciężkości F_g jest skierowana pionowo w dół, siła reakcji F_r jest skierowana prostopadle do równi w górę. Siła tarcia T jest równoległa do równi i ma zwrot w dół równi, przeciwnie do ruchu masy.}
Zasada zachowania energii:
\( \frac{m\cdot v^2}{2}=\ m\cdot g\cdot h+W \)
{Połowa iloczynu masy m przez kwadrat prędkości v równa się sumie iloczynu masy m, przyspieszenia ziemskiego g i wysokości h plus praca W}
gdzie W - to praca siły tarcia T na drodze \( s \), \( h \) - to wysokość mierzona od podstawy równi.
\( T=\mu\cdot m\cdot g\cdot c o s{\alpha} \)
{Siła tarcia T jest równe iloczynowi współczynnika tarcia mi, masy m, przyspieszenia ziemskiego g i cosinusa kąta alfa}
Po podstawieniu otrzymujemy:
\( \frac{m\cdot v^2}{2}=\ m\cdot g\cdot s\cdot s i n{\alpha}+\mu\cdot m\cdot g\cdot s\cdot c o s{\alpha} \)
{Połowa iloczynu masy m przez kwadrat prędkości v jest równa sumie iloczynu masy m, przyspieszenia ziemskiego g, drogi s i sinusa kąta alfa oraz iloczynu współczynnika tarcia mi, masy m, przyspieszenia ziemskiego g, drogi s i cosinusa kąta alfa}
czyli \( v=\sqrt{2\cdot g\cdot s\cdot\left(sin{\alpha}+\mu\cdot c o s{\alpha}\right)} \)
{prędkość v jest równa pierwiastkowi z podwojonego iloczynu przyspieszenia ziemskiego g, drogi s i sumy sinusa kąta alfa oraz pomnożonego przez współczynnik tarcia mi cosinusa kąta alfa}
Stąd otrzymujemy przyspieszenie w ruchu jednostajnie przyśpieszonym
\( a=g\cdot\left(sin{\alpha}+\mu\cdot c o s{\alpha}\right) \)
{przyspieszenie a jest równe iloczynowi przyspieszenia ziemskiego g przez sumę sinusa kąta alfa oraz pomnożonego przez współczynnik tarcia mi cosinusa kąta alfa}