3. Dynamika
W tym rozdziale poznamy prawa ruchu, czyli zasady pozwalające powiązać własności ruchu z przyczynami, które go wywołują. Przedyskutujemy przykłady pokazujące równoważność stanu spoczynku i ruchu jednostajnego prostoliniowego, wprowadzimy pojęcie układu inercjalnego i poznamy przypadki układów nieinercjalnych. Omówimy relacje pomiędzy siłą i przyspieszeniem i wprowadzimy pojęcie masy bezwładnej. Zobaczymy, że zapoczątkowana przez Galileusza i Newtona mechanika klasyczna potrafi opisać w postaci prostych praw niezwykłą złożoność ruchów, wśród których żyjemy.
17. Zadania
17.2. Zadanie 2 (Ruch postępowy po równi pochyłej)
Zadanie 2 (Ruch postępowy po równi pochyłej)
Współczynnik tarcia między ciałem o masie \( m \) i równią wynosi \( µ \). Kąt nachylenia równi \( \alpha \). Z jakim przyspieszeniem porusza się masa \( m \):
a) w dół równi?

{Do klocka znajdującego się na równi przyłożone są siły. Siła ciężkości F_g skierowana jest pionowo w dół. Składowa siły ciężkości F_x jest równoległa do równi i skierowana w dół równi. Składowa siły ciężkości F_y jest prostopadła do równi i wskazuje godzinę siódmą. Siły F_x i F_y tworzą prostokąt, którego siła ciężkości F_g jest przekątną. Siła tarcia T jest równoległa do równi i skierowana w górę równi. Siła reakcji F_r jest prostopadła do równi, ma taką samą długość jak składowa siły ciężkości F_y, ale przeciwny zwrot wskazując godzinę pierwszą}
b) w górę równi?

{Do klocka znajdującego się na równi przyłożone są siły. Siła ciężkości F_g skierowana jest pionowo w dół. Składowa siły ciężkości F_x jest równoległa do równi i skierowana w dół równi. Składowa siły ciężkości F_y jest prostopadła do równi i wskazuje godzinę siódmą. Siły F_x i F_y tworzą prostokąt, którego siła ciężkości F_g jest przekątną. Siła tarcia T jest równoległa do równi i skierowana w dół równi. Siła reakcji F_r jest prostopadła do równi, ma taką samą długość jak siła F_y, ale przeciwny zwrot wskazując godzinę pierwszą}
Rozwiązanie:
a) Siłę ciężkości \( \vec{F_g} \) rozkładamy na składowe: równoległą do równi \( \vec{F_x} \) i prostopadłą do równi \( \vec{F_y} \).
\( F_x=F_gsin\alpha=mgsin\alpha \)
{Siła F_x jest równa iloczynowi siły ciężkości F_g i sinusa kąta alfa, który jest równy iloczynowi masy m, przyspieszenia ziemskiego g i sinusa kąta alfa}
\( F_y=F_gcos\alpha=mgcos\alpha \)
{Siła F_y jest równa iloczynowi siły ciężkości F_g i cosinusa kąta alfa, który jest równy iloczynowi masy m, przyspieszenia ziemskiego g i cosinusa kąta alfa}
Siła sprężystości podłoża (siła reakcji) \( \vec{F_r} \) jest równa sile nacisku i w tym przypadku jest równa \( F_y \).
Równanie ruchu Newtona:
\( m\cdot a=m\cdot g\cdot s i n{\alpha}-T \)
{Iloczyn masy m i przyspieszenia a jest równy iloczynowi masy m, przyspieszenia ziemskiego g i sinusa kąta alfa minus siła tarcia T}
\( T=\mu\cdot m\cdot g\cdot c o s{\alpha} \)
{Siła tarcia T jest równa iloczynowi współczynnika tarcia mi, masy m, przyspieszenia g i cosinusa kąta alfa}
Stąd otrzymujemy:
\( a=g\cdot\left(sin{\alpha}-\mu\cdot c o s{\alpha}\right) \)
{Przyspieszenie a równa się iloczynowi przyspieszenia ziemskiego g przez różnicę sinusa kąta alfa i iloczynu współczynnika tarcia mi przez cosinus kąta alfa}
\( a>0 \), gdy \( \mu < tg\alpha \)
{kąt alfa jest większy od zera, gdy współczynnik tarcia mi jest mniejszy od tangensa kąta alfa}
\( a<0 \), gdy \( \mu > tg\alpha \)
{kąt alfa jest mniejszy od zera, gdy współczynnik tarcia mi jest większy od tangensa kąta alfa}
Masa \( m \) porusza się w dół równi z przyspieszeniem \( a \). Gdy \( tg\alpha>µ \) {tangens alfa jest większy od współczynnika tarcia mi} to jej prędkość rośnie, gdy \( tg\alpha<µ \) to prędkość maleje.
b) Równanie ruchu Newtona:
\( m\cdot a=m\cdot g\cdot s i n{\alpha}+T \)
{Iloczyn masy m i przyspieszenia a jest równy sumie iloczynu masy m, przyspieszenia ziemskiego g i sinusa kąta alfa plus siła tarcia T}
gdzie
\( T=\mu\cdot m\cdot g\cdot c o s{\alpha} \)
{Siła tarcia T jest równa iloczynowi współczynnik tarcia mi, masy m, przyspieszenia ziemskiego g i cosinusa kąta alfa}
Stąd otrzymujemy:
\( a=g\cdot\left(sin{\alpha}+\mu\cdot c o s{\alpha}\right) \)
{Przyspieszenie a równa się iloczynowi przyspieszenia ziemskiego g przez sumę sinusa kąta alfa oraz iloczynu współczynnika tarcia mi i cosinusa kąta alfa}
Masa \( m \) porusza się w górę równi z opóźnieniem a, jej prędkość maleje.