2. Kinematyka

układ odniesienia – punkt w przestrzeni, ciało lub zbiór ciał względem których badamy ruch innych ciał

punkt materialny – ciało, którego rozmiary w badanym ruchu można uznać za pomijalnie małe

ciało sztywne – ciało, które nie ulega odkształceniu w czasie rozpatrywanego ruchu

stan spoczynku – stan kiedy ciało nie zmienia swego położenia względem układu odniesienia

układ współrzędnych – określony w danym układzie odniesienia zespół osi przecinających się w punkcie zwanym początkiem układu i umożliwiający wyznaczenie położenia dowolnego innego punktu w danym układzie

wektor położenia (promień wodzący) – wektor, którego początek znajduje się w początku układu współrzędnych, a koniec określa położenie (współrzędne) danego punktu

układ współrzędnych prostokątnych – układ współrzędnych, w którym położenie punktu określone jest przez podanie wartości rzutów wektora położenia na prostopadłe do siebie osie układu

wersor – wektor o długości jednostkowej

prędkość – pochodna wektora położenia względem czasu

przemieszczenie – różnica wektorów położenia ciała w dwóch różnych chwilach czasu

prędkość średnia – iloraz przebytej drogi przez czas, w którym droga ta została przebyta

przyspieszenie – pochodna wektora prędkości względem czasu

przyspieszenie normalne – składowa przyspieszenia skierowana do środka okręgu określającego lokalny promień krzywizny w danym punkcie

przyspieszenie styczne – składowa przyspieszenia styczna do toru w danym punkcie, czyli skierowana wzdłuż kierunku wektora prędkości w tym punkcie

równanie ruchu – równanie wyrażające zależność położenia ciała w funkcji czasu

równanie toru – równanie określające kształt toru ciała w przestrzeni