2. Kinematyka
3. Prędkość
3.2. Składowe wektora prędkości
Wspominano już, że specyfika ruchu sugeruje wybór odpowiedniego układu współrzędnych. Kiedy analizujemy ruch pasażera pędzącego pociągu widać celowość zastosowania dwuwymiarowego układu prostokątnego i wybór osi wzdłuż i w poprzek kierunku ruchu pociągu.
Zdefiniowany już wcześniej wektor prędkości w układzie współrzędnych prostokątnych możemy zapisać w postaci sumy jego składowych jako:
{wektor prędkości v jest równy pochodnej wektora położenia r względem czasu t, a to z kolei równa się sumie iloczynów współrzędnych wektora prędkości (v _x, v _y, v _z ) przez odpowiadające im wersory ( i, j, k)}
gdzie współrzędne wektora prędkości wynoszą:
{współrzędna prędkości v _x równa się pochodnej współrzędnej x względem czasu t, współrzędna prędkości v _y równa się pochodnej współrzędnej y względem czasu t, współrzędna prędkości v z równa się pochodnej współrzędnej z względem czasu t}
Forma tego zapisu jest analogiczna do zapisu wektora położenia, wzór (2.2.1)
Wartość bezwzględną wektora prędkości wyrażoną przez jej współrzędne w układzie kartezjańskim zapiszemy analogicznie do wzoru (2.2.2)
{wartość wektora prędkości v jest równa pierwiastkowi kwadratowemu sumy kwadratów jej współrzędnych (v _x, v _y, v _z)}
Zwróćmy uwagę, że w życiu codziennym właśnie wartość bezwzględną (moduł) prędkości nazywamy „prędkością” lub „szybkością” nie interesując się na ogół kierunkiem tego wektora.