2. Kinematyka
3. Prędkość
Prędkość
Wiemy już jak wyznaczyć położenie punktu materialnego w przestrzeni trójwymiarowej posługując się układem współrzędnych prostokątnych. Ruch - to jednak zmiana tego położenia w czasie, co oznacza, że zarówno długość jak i kierunek wektora położenia są funkcją czasu t.
Zapiszemy to następująco:
{wektor położenia r jest funkcją czasu i równa się sumie iloczynów składowej x jako funkcji czasu razy wersor i, składowej y jako funkcji czasu razy wersor j oraz składowej z jako funkcji czasu razy wersor k}
Podobnie zapisać możemy przyrost wektora położenia w zadanym przedziale czasu \( \Delta{t} \):
{Przyrost wektora położenia r jest równy sumie iloczynów przyrostu x razy wersor i, przyrostu y razy wersor j oraz przyrostu z razy wersor k}
Zmianę położenia w jednostce czasu otrzymamy przez podzielenie przyrostu wektora położenia przez przyrost czasu:
{Iloraz przyrostu wektora położenia r przez przyrost czasu t równa się sumie iloczynów przyrostu x przez przyrost t razy wersor i przyrostu y przez przyrost t razy wersor j oraz przyrostu z przez przyrost t razy wersor k}
Kiedy przyrost czasu dąży do zera, iloraz różnicowy (2.3.3) przechodzi w pochodną wektora położenia względem czasu.
{Granica przy przyroście czasu delta t dążącym do zera ilorazu przyrostu wektora położenia r przez przyrost czasu delty t jest równa pochodnej wektora położenia r względem czasu t zapisanej jako iloraz położenia wektora d r przez czas d t, a to z kolei równa się sumie iloczynów pochodnej x względem czasu t razy wersor i pochodnej y względem czasu t razy wersor j oraz pochodnej z względem czasu t razy wersor k}
Nieskończenie małe przyrosty \( \Delta \) (delta ) wielkości oznaczamy symbolem \( d \) i nazywamy różniczkami. Iloraz różniczek dwóch wielkości nazywamy pochodną pierwszej z nich względem drugiej.