3. Wielkości fizyczne i ich jednostki

Wielkości fizyczne i ich jednostki

Badane zjawiska fizyczne opisywać będziemy za pomocą wielkości fizycznych wyrażających w sposób ilościowy własności materii i zjawisk. Wielkościom fizycznym przypisujemy liczby zwane ich wartościami.

Wyróżniamy kilka typów wielkości fizycznych.

Wielkości skalarne są najprostsze i wyrażane są ilościowo jedną liczbą. Zaliczamy do nich np. masę, czas, temperaturę, potencjał elektryczny.

Wielkości wektorowe wyrażamy za pomocą n liczb ustawionych w określonej kolejności, czyli uporządkowanych. Liczby te nazywamy składowymi wektora. Liczba n odpowiada wymiarowi przestrzeni, w której prowadzimy analizę badanego zjawiska. Niekoniecznie musi to być przestrzeń trójwymiarowa. Jeśli badane zjawisko z założenia zachodzi w płaszczyźnie, analiza nasza może ograniczyć się do dwóch wymiarów, jeśli ruch odbywa się wzdłuż linii prostej - do jednego. W tzw. mechanice relatywistycznej analizę prowadzić będziemy w przestrzeni czterowymiarowej zwanej czasoprzestrzenią, a odpowiadające tej przestrzeni wektory nazywać będziemy czterowektorami. Pełne określenie wielkości wektorowej wymaga podania długości (wartości), kierunku i zwrotu wektora. Do wielkości wektorowych zaliczamy np. prędkość, przyspieszenie, siłę, natężenie pola elektrycznego i magnetycznego, pęd, moment pędu itd.

Wielkości tensorowe stosujemy do badania ośrodków i zjawisk o cechach anizotropowych, czyli takich, których własności zależą od kierunku w przestrzeni. Przedstawiamy je za pomocą tablicy liczb, które zapisujemy w postaci macierzy. Używając tensorów opisujemy na przykład własności kryształów i ośrodków ciągłych. Takie wielkości jak przewodność elektryczna, przenikalność elektryczna 

i magnetyczna zależą od kierunku względem osi krystalograficznych w kryształach - mają więc charakter tensorowy.

Wielkości fizyczne wyrażamy ilościowo w postaci liczb, które informują, ile razy wynik pomiaru jest większy, bądź mniejszy, od wartości przyjętej umownie za jednostkę. Zawsze więc podając wartość dowolnej wielkości fizycznej musimy jednoznacznie określić w jakich jednostkach jest ona wyrażona. Definicje i prawa fizyczne wiążą ze sobą różne wielkości, co umożliwia wyrażenie jednych za pomocą innych. Można określić zestaw kilku podstawowych wielkości fizycznych i korzystając z nich wyrazić pozostałe.

W Polsce stosujemy Międzynarodowy Układ Jednostek, „SI”. Podstawowymi jednostkami tego układu są: jednostka długości (metr), masy (kilogram) i czasu (sekunda). Oprócz nich, za podstawowe uważa się jeszcze jednostki natężenia prądu, światłości, temperatury bezwzględnej oraz ilości materii. W poniższej tabeli zostały wymienione podstawowe jednostki układu SI.

Tabela 1. Wielkości fizyczne - ich nazwy i oznaczenia

Wielkość fizyczna

Nazwa jednostki

Oznaczenie

długość

metr

m

masa

kilogram

kg

czas

sekunda

s

natężenie prądu

amper

A

temperatura bezwzględna

kelwin

K

światłość

kandela

cd

ilość materii

mol

mol

Informacje o jednostkach podstawowych.

  • Jednostka długości - Metr jest to długość drogi, którą światło przebywa w próżni w czasie równym 1/299792458 sekundy.
  • Jednostka masy - Kilogram jest to masa wzorca wykonanego ze stopu platyny i irydu (stop bardzo twardy i odporny na korozję) i przechowywanego w Międzynarodowym Biurze Miar i Wag w Sèvres koło Paryża. Warto dodać, że jest to w przybliżeniu masa jednego litra czystej wody w temperaturze 4oC.
  • Jednostka czasu - Sekunda jest to przedział czasu równy 9 192 631 770 okresom promieniowania emitowanego przy przejściu pomiędzy dwoma nadsubtelnymi poziomami stanu podstawowego atomu cezu 133Cs.

Jednostki innych wielkości fizycznych, to jednostki pochodne. Tworzymy je wykorzystując wzory definiujące wielkości fizyczne lub wyrażające prawa fizyki, które wiążą te jednostki z jednostkami podstawowymi. Np.: prędkość to stosunek długości drogi do czasu, więc jednostką prędkości w układzie SI jest metr na sekundę.